บล็อกนี้เหมือนกลืนน้ำลายตัวเองมากๆ

แต่ยังงัยก้อรุสึกว่าต้องอัพเรื่องนี้ให้ได้

หลังจากที่ได้เคยมีกระทู้ "อิสราเล(อ)ววววววววววววววววว"ไปแล้ว ก้อเพิ่งได้เจอเรื่องอีกมุม

จะไม่อัพก้อรุสึกผิดอย่างแรง เลยขอกลืนน้ำลายตัวเองบ้างก้อแล้วกัน

 

 

เรื่องของเรื่องก้อคือ เจ้ารถฮอนด้า แอคขูด...

จะว่าแอคคอด มันก้อกระดากปากงัย เพราะ วีรกรรมการขูดของมันตามที่ต่างๆช่างท่วมท้น

ด้วยความที่มันเปนรถคันแรกของเราอะนะ

เลยแปลงสภาพจาก ฮอนด้า แอคคอด ไปเปน ฮอนด้า แอคขูด

 

เจ้าแอคขูด อยู่ดีดีก้อเกิดเกเรขึ้นมา สตาร์ทยังงัยก้อไม่ติด

ตรวจดูอาการแล้ว น้ำมันก้อเต็มถึง น้ำในหม้อน้ำก้อเพียบ

แถมแบทยังเปนแบทแห้ง แล้วมันจะเกเรอะไรได้

คิดอย่างเดียวว่า เอาหล่ะวันนี้ตรูได้เดินกลับบ้านแน่ๆ

 

ตอนที่เราสองคน(เรากะพ่อเจ้าแอคขูด)กำลังก้มๆเงยๆดูที่หน้ากระโปรงรถ

ก้อมีฝรั่งคนนึงเดินเข้ามา พูดภาษาอังกิดแบบฟังยากกะเรา

แล้วทันใดนั้น เค้าก้อ เช็คเจ้าแอคขูดเยี่ยงช่างซ่อมรถ

ถอดสายออกมาเชคไฟทีละสาย แทบจะทุกอนูของกระเพาะเจ้าแอคขูด ต้องมือฝรั่งผุ้นี้เสียสิ้น

แล้วลูกชายตัวน้อยของฝรั่งคนนี้ก้อเดินมาสมทบ

เด็กพูดภาษาได้ดีกว่าคนพ่อ ช่วยพ่อแปลที่พ่อเค้าพูดให้เราฟังอีกที

เพราะบางคำคนพ่อเค้าไม่รุว่าภาษาอังกิดเรียกว่ายังงัย

(การศึกษาอะสำคัญนะ จิงๆ!!!)

พวกเค้าใช้เวลาอยู่กะเจ้าแอคขูดร่วมชั่วโมง

เราสองคนโคดจะเกรงใจเลย แล้วเค้าก้อพูดว่า

"ตอนที่เค้าอยู่บ้าน เค้าก้อช่วยเหลือคนแบบนี้ เค้าไม่เข้าใจว่า ทำมัยไม่มีใครมาช่วยเรา..."

โถ พี่ท่าน ถ้าใครซ่อมรถเปน เค้าก้อคงมาช่วยเราอะแหละเนอะเราคิด

 

แล้วด้วยความสงสัยเราเลยถามเค้าไปว่า

"where u come form ?"

"อิสราเอลลลลลลลลลลลลลลลลล"

 

แม่เจ้า ความรุสึกผิดมันพล่านอยู่ในตัวเราจนแบบ โอ๊ย แย่แล้ว

แบบว่า งัยหล่ะอีดาว เกลียดพวกมันนักใช่มั๊ย มันมาขโมยขนมแกไปกินอะ

ที่ด่ามันไปอะ สะใจมั๊ย

แล้วไอ้คนที่มันมีน้ำใจท่วมท้นที่อยู่ตรงหน้าแกหล่ะ หึหึ

เปนความรุสึกที่แบบสุดจะบรรยาย

 

และแล้วในที่สุด เข้าแอคขูดก้อไม่สามาถรไปไหนได้

เราเลยจอดทิ้งไว้กะว่าพรุ่งนี้จะเรียกช่างให้มาดู

เราก้อร่ำลา ขอบคุณเค้ายกใหญ่ ให้นามบัตรเค้าไป

บอกเค้าว่า มากินข้าวที่รร.เราดิ เราจะทำให้กิน มากันทั้งบ้านเลยได้นะ

(เค้ามีกัน พ่อ แม่ แล้ว ก้อลูกอีก สามคน มานั่งรอเพื่อซ่อมรถให้เรา)

จนผ่านไปได้อีก สามวัน

ดาวก้อสงสัยว่า ตกลง เค้าได้มากินข้าวที่รร.เรามั๊ยน้า

เลยออกปากถามพ่อเจ้าแอคขูด พ่อมันตอบว่า

"ป่าวเค้าไม่ได้มากิน แต่เค้าโทรมาหาพี่ว่า เจ้าแอคขูดอะ เปนยังงัยบ้างซ่อมได้รึยัง"

 

โอ๊ย!!!!!!!!! แม่เจ้า มีการติดตามผลด้วย

เรารักนายนะ ขอโทดด้วยที่จำชื่อนายไม่ได้เพราะชื่อนายมันจำยากมากกกกกกกกกก

นายทำให้เรารุว่า อีกา บางทีมันก้อไม่ได้เปนสีดำเสมอไป

ถึงเราจะเกลียดเพื่อนร่วมชาติ ของนาย แต่เรารักนายหว่ะ

พ่อช่าง อิสราดีของฉานนนนนนนนนนนนนนนนน

 

 

 

ปล. กลืนน้ำลายเข้าไปเปนแกลลอนเลยแฮะ

 

 

 

 

บล็อกนี้ขออุทิศให้ ชายชาวอิสราเอล ที่มีน้ำใจดั่งมหาสมุทร...ขอบคุณจากใจ